Hoor wie klopt daar kinderen…

Op een grijzige winterochtend zit ik in de wachtkamer van het gezondheidscentrum. Het is druk, ik ben omringd door bleke, snotterende mensen die duidelijk behoefte hebben aan allerlei vormen van hoestsiropen en antibiotica. De artsen rennen lichtelijk bezweet heen en weer tussen spreekkamers en wachtkamer. Ja, het is duidelijk griepseizoen. Ik wiebel met mijn ene voet, kijk op de klok. Tien minuten te laat al, irritant. Ik wil weten waar ik aan toe ben. Mijn vriend merkt dat ik zenuwachtig ben en legt zijn hand geruststellend over de mijne. We kunnen weinig anders doen dan afwachten.

Als we uiteindelijk binnen groepen worden, schiet mijn hart eventjes in mijn keel. We nemen plaats tegenover een vriendelijke dame en wisselen wat gegevens uit. Ziektebeelden, symptomen, geschiedenis. Ik som het allemaal plichtmatig op terwijl zij aantekeningen maakt en mijn vriend naast mij stil afwacht op wat er komen gaat. Ze staat op en wijst naar de onderzoekstafel achter ons. “Laten we maar eens gaan kijken” zegt ze en klopt uitnodigend op het rubberen vlak waar ik op moet gaan liggen. Onhandig klim ik op de bank en laat mezelf naar achteren zakken. Ik kijk naar het steriele witte plafond. Het doktersplafond. Snuif de geur op van lysol en moet inwendig even zuchten. Een jaar zonder witte jassen, dat zou weleens leuk zijn.

Vriend neemt plaats aan mijn hoofdeinde, ik kan hem niet goed zien, maar ik voel zijn warme handen op mijn schouders. Zijn aanwezigheid, zijn aanraking, het ontspant me enigszins. Maar tegelijkertijd voel ik mijn benen trillen. Zij voelt het ook. “Heb je het koud?” vraagt ze, “Of zijn het zenuwen?” Ik knik bij het laatste en ze glimlacht. “Ja” zegt ze, “Dat dacht ik al wel. Maar we gaan gewoon even kijken, goed?”. En ik zie hoe ze vastberaden haar apparatuur pakt. Verbeten probeer ik mijn benen stil te houden. Dit is belachelijk, het is niet alsof ik hier niet vaker doorheen ben gegaan. Ik schaam me een beetje.

Geconcentreerd kijkt ze naar de beelden. Ik probeer mee te kijken, maar in de grijzige massa op het scherm kan ik niks definieerbaars ontdekken. “Oh ja” zegt ze, “Kijk, hier zit een cyste. Op je eierstok.” Paniekerig probeer ik de blik van mijn vriend te vangen. Cyste? Dat betekent toch gewoon hetzelfde als ‘gezwel’? Als in: kan niet goed zijn?. Maar ze stelt ons gerust: “Niks aan de hand, hoor. Dat hebben hebben veel vrouwen van jouw leeftijd. Het kan wel pijn doen en bloeden, maar niks om je zorgen over te maken.” Ze laat het apparaat verder over mijn buik glijden, houdt dan abrupt stil en wijst met haar vinger naar het scherm. “En kijk eens,” zegt ze met een lach, “kijk eens wat we hier hebben…”

Want daar, in de ruisende grijze diepte van mijn buik, knippert een klein lichtje. Een flikkerend klein lichtje in wat zo op het eerste gezicht niet meer is dan een wazige vlek. We staren naar het scherm, hij en ik en ik voel zijn vingers zachtjes in mijn schouderbladen knijpen. Een brok kruipt in mijn keel omhoog en ik weet even niet of ik moet lachen of moet huilen. Of misschien wel van allebei een beetje. Ze kijkt ons afwachtend aan en ik breng mijn vinger naar het knipperlichtje op het scherm. “Dat is… Is dat een hartje?” vraag ik, alsof ik dat, als ervaren moeder, natuurlijk niet al lang weet. En zij knikt en klopt me geruststellend op mijn been. “Ja” zegt ze, “Ja, dat is het hartje.”

Een tijdje staren we alleen maar zwijgend naar het scherm, naar ons vlekje in de diepte. Een nieuw jaar en dus met recht een nieuw begin. Hoor wie klopt daar kinderen? Het is mijn Terrorist nr. 3.

Share

15 Comments on Hoor wie klopt daar kinderen…

  1. Alexandra
    4 februari 2016 at 09:34 (2 jaar ago)

    Gefeliciteerd, Vala! Geniet ervan! Het is je gegunt!

    Beantwoorden
  2. Alexandra
    4 februari 2016 at 09:35 (2 jaar ago)

    Gegund natuurlijk

    Beantwoorden
  3. Merel
    4 februari 2016 at 09:43 (2 jaar ago)

    Gefeliciteerd! Na de zware periode die je achter de rug hebt een heel mooi onverwacht cadeautje. Fijne zwangerschap, veel geluk.

    Beantwoorden
  4. Jess
    4 februari 2016 at 10:37 (2 jaar ago)

    Wow!
    Gefeliciteerd met dit knipperlichtje <3

    Beantwoorden
  5. Annabel
    4 februari 2016 at 19:40 (2 jaar ago)

    O o, 2016 gaat dus net zo hectisch worden als 2015… Maar dan anders! Fijn voor jullie en ook dapper dat je aan een derde kindje durft te beginnen, want je huishouden is geen makkie he. Van harte gefeliciteerd!

    Beantwoorden
  6. Noraly
    4 februari 2016 at 21:06 (2 jaar ago)

    GEFELICITEERD!! (Nou ja zeg, het was niet letterlijk bedoeld, mijn opmerking gisteren.) Heel heel veel geluk en succes en wat extra uren in de dag om bij te slapen gewenst!

    Beantwoorden
  7. Marleen
    4 februari 2016 at 21:53 (2 jaar ago)

    Gefeliciteerd! Wat een leuk nieuws na zware tijden, geniet ervan!

    Beantwoorden
  8. corine
    5 februari 2016 at 11:53 (2 jaar ago)

    Van harte!

    Beantwoorden
  9. sabine
    6 februari 2016 at 10:22 (2 jaar ago)

    Whaaaa! Die achtbaan houdt niet echt op zo :)
    Gefeliciteerd.

    Beantwoorden
  10. Niek
    7 februari 2016 at 15:02 (2 jaar ago)

    Prachtig nieuws! Gefeliciteerd en een fijne zwangerschap!

    Beantwoorden
  11. JANET
    7 februari 2016 at 19:06 (2 jaar ago)

    Al het goede komt in drieën:
    -Kwik, Kwek & Kwak
    -K3
    -de 3 Musketiers
    -Amalia, Alexia & Ariane
    Dusss… Gefeliciteerd & geniet van de zwangerschap van je 3e spruit !!!

    Beantwoorden
  12. marlies
    8 februari 2016 at 20:21 (2 jaar ago)

    Gefeliciteerde Vala! Ik reageerde net nog op je vorige blog over babies, en terwijl ik het schreef voorvoelde ik ook al dit bericht! Ik wens je een vlotte zwangerschap en een gezonde baby!

    Beantwoorden
  13. Nathalie
    10 februari 2016 at 13:10 (2 jaar ago)

    Gefeliciteerd!! Alle geluk gewenst

    Beantwoorden

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Comment *